a a G a

Siedzisz w czterech ścianach, niczym pająk snujesz nić.
W kłębki szarych myśli omotujesz nasze sny.
Po nitce najprościej wyciągnę cię z tej toni,
Silną podam rękę, lecz nie dotknę twoich dłoni.

Dzisiaj w podróż cię zabiorę do wysokich Tatr,
Leć myślami niczym gołąb ponad chory świat.
 / Nie szukaj wymówek, ja nie chcę się już kłócić,
 Trzymać twoje ręce nigdy się nie znudzi. / 2x

Żyjesz na zakręcie, żaden krok nie jest prosty,
W moście same dziury, w sercu ciernie i osty.
Gwar miast zagłuszyły - nie słyszy dzieci nikt,
Beton zimnych murów topi w studni szczęścia krzyk.

Cisza, co wybrzmiewa, ożywia wspomnień czar.
Pamiętasz noce w łódce - tak blisko ty i ja.
 / Koc wypadł za burtę, mój uścisk cię rozbudził,
 Trzymać twoje ręce nigdy się nie znudzi. / 2x

Puste lustra witryn, przed nimi człowiek ślepy.
W całym tym zamęcie lepiej odejść w niebyt.
Im bliżej do lata, tym przeraźliwszy chłód -
Puśćmy film od końca, niech się stanie cud.

 / Gorzką kawę ze smakiem będziemy razem pić,
 W klubie na tarasie, potem alejkami iść.
 Koryta pustych ścieżek wypełnią strugi ludzi,
 Trzymać twoje ręce nigdy się nie znudzi. / 2x

a G a
C G C
F G C a
a a G a (G a)

a G a
C G C
/ F G C a
  a a G a / 2x