A kiedy sypną na mnie piach,
Gdy mnie okryją cztery deski,
To pójdę tam gdzie wiedzie szlak,
Na połoniny na niebieskie.

Podwiezie mnie błękitny wóz,
Ciągnięty przez błękitne konie,
Przez świat błękitny będzie wiózł
Aż zaniebieszczy w dali błonie.

Od zmartwień wolny i od trosk,
Pójdę wygrzewać się na trawie,
A czasem gdy mi będzie żal
Z góry na ziemię się pogapię.

Popatrzę jak wśród smukłych malw
Wiatr w przedwieczornej ciszy kona,
Czasem mi tylko będzie żal,
Że trawa u was tak zielona.