|
|
 |
|
Lato zamknięte kluczem ptaków
Zostawia tylko swe wspomnienia.
Jesień odważne stawia kroki,
Zaczyna mgłami dyszeć ziemia.
A w górach nie ma już nikogo, tylko my
Niebo nas straszy niepogoda,
Lato do ciepłych stron umyka,
W skłębionych chmurach i strumykach.
Niebo chmurami postrzępione,
Jesienna słota rozżalona,
A drzewa pogubiły liście
Na szybkie zimy przyjście.
A w górach nie ma już nikogo ...
Wiatr tylko plącze się dokoła,
Na zboczach pajęczyny wiesza
I zasypiają leśne zioła,
Jak smutne słowa tego wiersza.
A w górach nie ma już nikogo ...
|
a d
G C E
d a
H7 Ea d G
C
d a
H7 E |
|